چند زبانزد گیلکی رامسری(58))

چند زبانزد, گیلکی, رامسری,(58)

1. بامِرده گاو نیما کایَه

برای گاو مرده پرستاری می کند.

کنایه: انجام کار بیهوده، کار بی مُزد و بی سرانجام

زبانزد, مشابه:

بز کین موشت بَزَه(زَنِه)

به باسَن بز مُشت زد

آب در هاون کوبیدن(زبانزد, فارسی است)

2. اَی مار می دِلِه می دِلِه گَم تی دِلِه

آه مادر دل من دل من هم مثل دل توست

کنایه: همدردی، غمخوار بودن.

زبانزد, مشابه:

3. می دل مِرِه بکوشته می پُشت مُردومِه

دل من من را کُشت پشت من مردم را!.

کنایه: ظاهر بینی مردم

زبانزد, مشابه:

هِچ کی تی دِلِ خَبِر نِدارِه

هیچ کس از دل تو خبر ندارد.

4. یار تِرِه بِخواه بی وی سَر و کین کاه بی

فقط یار تو را بخواهد حتی اگر کُل دارایی اش مثل کاه کم ارزش باشد.

کنایه: ارزش دوست داشتن و خواستن فرد مقابل

زبانزد, مُشابه:

تی یار تره بِخواه بی تا اُ سر دونیا هم تی هَمرَه هَنِه

اگر یار تو را بخواهد تا آن سر دنیا هم همراه تو می آید.

5-هر کی چوم بگوتِه چوم بَترکه هرکی دِل بگوتِه دل بَتِرکه

چشم هر کسی گفت چشمش بترکد دل هر کسی گفت دلش بترکد.

کنایه: در نکوهش حسد ورزی

زبانزد, مشابه:

وی چُم داره بیگَتِه

با چشم زدن او درخت افتاد.

6. ابر بِمَه تنکابن خر داکون جیرکابُن ابر بوشا رَشت خر بَِیَر دَشت.

ابر به سمت تنکابن(شهسوار) آمد خر را داخل آغل ببندد.

ابر به طرف رشت رفت خر را به دشت بیاور.

کنایه: هواشناسی محلی از روی تجربه قدیمی ترها.

7. خدا خَرِه بیشناسَه وِرِه شاخ نَدَه!

خدا خر را شناخت شاخش نداد(این زبانزد, فارسی است).

کنایه: آدم نااهل و نافرمان.

8. یِکه بود دوتا شد ناشُکری بوکردم سه تا شُد.

یکی بود دوتا شد ناشُکری کردم سه تا شد.

کنایه: نهایت رنج و فلاکت، هجوم مشکلات زندگی.

9. سگ کوتگا بُن ایموجَنِن عروسُ عروس بون

سگ را درهنگام توله گی و عروس را در زمان عروس بودن(تازه ازدواج کرده) آموزش می دهند.

کنایه: زمان صحیح تربیت و پرورش افراد

10. شومار گَب تَلِ

حرف مادر شوهر تلخ است!

کنایه: زشتی حرف مادر شوهر حتی اگر از روی خیرخواهی باشد.

زبانزد, مشابه:

وی چوم درزن زَنِه(گَنِه)(کنایه: حسدورزی)

به چشم او سوزن می زند(می خورد).